RadioPolska  
Strona główna
Aktualności
Radiowe adresy
Wykaz
Odbiór
RDS
Wspomnienia
Historia
Teoria
Temat do dyskusji
Linki
Download
Redakcja
Forum
WikiRadioPolska (test)
Obiektyw nadawczy


 Serwisy regionalne  
e-ter.pl (Białystok)
Małopolskie Media
Media Lubuskie
Media Łuków
Media Podkarpacia
Śląsk FM
Świat w 3D - Media w Lublinie i Warszawie
Inne

 Współpraca  
Polska AM
fmdx.pl
PortalMedialny.pl
Nadaje.com

 Menu Użytkownika  
Login:

Hasło:

Nie masz jeszcze konta? Załóż sobie Nowy Użytkownik


 Eltra Lena 3   
 Autor:  Krzysztof Sagan
 Data:  pią 17 gru 2004 15:44
 Przeczytane:  7434 razy  

Eltra Lena 3
Radio przenośne



Eltra Lena 3 - W skrócie
Zakresy Digital PLL RDS St. Ant. Głośn. Zasil.
LW MW SW FM PS RT PI PTY TP TA CT AF EON znaki
+ + - + - - - - - - - - - - - - tel+fer - sieć, 6*R6

Zakresy:
- LW,
- MW,
- FM: OIRT i CCIR

Digital PLL: -

RDS: -

Antena:
- teleskopowa FM,
- ferrytowa LW, MW

Zasilanie:
- sześć baterii R6,
- gniazdo sieciowe typu VZZ
Przyciski, pokrętła, przełączniki... (radio)
- Przycisk [ OI ] - włącznik zasilania - nie sieciowy,
- Przycisk [ D ] - fale długie,
- Przycisk [ S ] - fale średnie,
- Przycisk [ U1 ] - UKF OIRT,
- Przycisk [ U2 ] - UKF CCIR,
- Pokrętło [ WZMOCNIENIE ] - wzmocnienie (potencjometr suwakowy),
- Pokrętło zmiana częstotliwości.

Legenda: Przycisk - przycisk, Pokrętło - pokrętło, Przełącznik - przełącznik,

Gniazda
- sieciowe typu VZZ
Eltra Lena 3

Eltra Lena 3 - Opinia użytkownika

CHARAKTERYSTYKA

Monofoniczny odbiornik radiowy "Lena 3" jest zmodernizowaną wersją odbiorników "Lena 1" i "Lena 2", produkowanych od 1982 roku w Zakładach Radiowych "Eltra" SA w Bydgoszczy. Obecnie w ofercie "Eltry" jest odbiornik "Lena 4", który do rodziny "Len" nawiązuje jedynie nazwą, z zupełnie nową stylistyką obudowy. Wersje "1" i "2" z lat osiemdziesiątych, oraz "3" z lat dziewięćdziesiątych są oparte na tym samym, bardzo już przestarzałym wzornictwie obudowy, jednak układ elektryczny odbiorników począwszy od wersji "3" jest nowoczesny i w pełni odpowiada wymaganiom ostatnich lat. Np. w odbiorniku "Lena 3" nie ma żadnego tranzystora dyskretnego.
W "Lenie 3" zrezygnowano z występującego we wcześniejszych wersjach zakresu fal krótkich, w zamian za to wyposażono odbiornik w możliwość odbioru obowiązującego obecnie zakresu UKF CCIR (87,5 - 108 MHz). Ze względu na charakterystyczne rozwiązanie skali odbiornika (dwie zależne skale po dwa zakresy każda, na ściance górnej i przedniej), odbiornik musiał pozostać 4-zakresowy, więc zakresy D, S, K, U (OIRT) występujące w wersjach "1" i "2" zastapiono w wersji "3" zakresami D, S, U (OIRT), U (CCIR). Natomiast w wersji "4", ze względu na zupełnie inne wzornictwo i konstrukcję obudowy, a tym samym także inną konstrukcję skali, cięcia mogły dosięgnąć także zakres fal średnich oraz UKF OIRT. Najnowsza wersja "Leny" (tutaj dokładniej nieopisywana) jest więc już odbiornikiem 2-zakresowym (D, U /CCIR/).
W odbiorniku "Lena 3" włączenie do sieci sygnalizuje czerwona dioda LED (we wcześniejszych wersjach była to żarówka), ponadto zrezygnowano z gniazda słuchawkowego (we wcześniejszych wersjach było to gniazdo monofoniczne, obecnie na rynku praktycznie nie ma słuchawek z wtykiem mono, przeznaczonych do współpracy z odbiornikami radiowymi). Korzystanie z współcześnie dostępnych słuchawek byłoby sensowne tylko wtedy, gdyby mogły one współpracować z odpowiednio zmostkowanym gniazdem stereofonicznym. Wiele nowoczesnych odbiorników monofonicznych ma takie gniazdo, np. radiobudzik "Sonoclock 42" firmy Grundig. Co ciekawe, informacja o gnieździe słuchawkowym jest w kolorowym folderze reklamowym odbiornika, a także występuje ono na schemacie ideowym dołączonym do instrukcji obsługi. Jednak sama instrukcja już o nim nie wspomina.

UWAGI

Deklarowana moc wyjściowa odbiornika wynosi 400 mW. Wydaje się to niewiele ale głośność jest wystarczająca. Zastosowany głośnik z powodzeniem mógłby oddać moc dwukrotnie większą. Dzięki nowoczesnemu układowi elektrycznemu (układ scalony firmy SONY zawierający wszystkie bloki odbiornika AM i FM, filtry typu SFU, SFE oraz CDA), subiektywna jakość odbioru jest o wiele lepsza niż w wersjach "Leny" z lat 80. Przede wszystkim daje się zauważyć bardzo dobrą selektywność na UKF, dorównującą wielu prostym radyjkom stereofonicznym. Niezakłócony odbiór słabszej stacji odległej o 300 kHz od stacji silniejszej nie jest żadnym problemem, a jeszcze przy odstępie 200 kHz można przy uważnym strojeniu osiągnąć zadowalający efekt. W "Lenach" sprzed lat, z pewnością nie udałoby się odebrać tak stłoczonych stacji, choć oczywiście łatwiej było się dostroić przy gorszej selektywności, gdy stacje nieco się "rozpływały". Ponieważ przestrajałem UKF OIRT na CCIR w starej "Lenie 2", mam dość dobry materiał porównawczy.
Do wad "Leny 3" należy zaliczyć brak odporności na zakłócenia mikrofalowe, a więc głównie na obecność telefonów komórkowych. W odległości około 1 metra od telefonu Sony CMD-J5, odbiornik dosyć głośno sygnalizował nadejście wiadomości tekstowej, jeszcze zanim zrobił to telefon...
Odbiór na falach długich i średnich jest dobry, ale wadą (zresztą nie tylko w tym odbiorniku) jest występujące czasami zakłócenie w postaci cichego przydźwięku - warkotu (być może pozostałość fali nośnej, być może zakłócenie przedostające się poprzez sieć). Przydźwięk zanika przy dotknięciu reką anteny teleskopowej lub jakiegokolwiek punktu masy odbiornika (w zakresach AM antenę UKF można traktować jak masę). Oj, przydałoby się w wielu nowoczesnych odbiornikach zupełnie zapomniane już uziemienie.
W zakresie UKF CCIR nie przewidziano odpowiednich zapasów dla skrajnych częstotliwości zakresu. Skala jest bardzo "na styk", co po kilku latach może spowodować wypadnięcie punktów strojenia ze skali na skutek starzenia się elementów i naturalnego rozstrajania się obwodów rezonansowych. Pod tym względem odbiornik przypomina najsłabsze, "bazarowe" konstrukcje niewiadomego pochodzenia.
Odbiorniki oparte na układzie scalonym serii CXA firmy Sony posiadają na zakresach UKF stale działającą ARCz (ang. fixed AFC), przy czym element wykonawczy tego układu (dioda pojemnościowa) jest wewnątrz układu scalonego, więc zadanie konstruktora sprowadza się tylko do dobrania odpowiedniego kondensatora ustalającego skuteczność automatycznej regulacji częstotliwości. Dobór skuteczności działania AFC ma zasadniczy wpływ na komfort strojenia, zwłaszcza na zakresie UKF CCIR. Zbyt mało skuteczna ARCz powoduje, że do stacji trudno się dokładnie dostroić w dużym pośpiechu lub w niewygodnej pozycji odbiornika, zaś zbyt skuteczna powoduje, że słaba stacja jest "przeciągana" przez stacje silną, mimo iż selektywność pozwoliła by na odbiór każdej z nich. W "Lenie 3" konstruktor stanął na wysokości zadania, co wymagało przyjęcia pewnego kompromisu (ze względu na szerokość zakresu UKF CCIR, skuteczność ARCz musi być dwukrotnie mniejsza niż OIRT). Skuteczność ARCz jest dostosowana raczej do zakresu CCIR, w związku z tym na OIRT przynajmniej nie przeszkadza. Gdyby było odwrotnie, komfort strojenia w historycznym już zakresie OIRT wcale by wiele nie zyskał, zaś na CCIR "przeciąganie" stacji stało by się nie do zniesienia. Z przyczyn ekonomicznych, ale i technicznych nie stosuje się oddzielnych (albo przełączanych) układów ARCz dla OIRT i CCIR, tak jak unika się w konstrukcji odbiorników stosowania oddzielnych głowic OIRT i CCIR (były takie np. w odbiorniku "Julia"). Wszystkie znane mi krajowe odbiorniki z "podwójnym" UKF z lat dziewięćdziesiątych mają po prostu jedną głowicę z przełączanymi pojedynczymi obwodami z wyjątkiem ARCz, która jest wspólna i przyjęta w wyniku kompromisu.

Krzysztof Mikołajski




 Odnośniki  
  • Julia
  • Więcej autorstwa Krzysztof Sagan
  • Więcej z sekcji Odbiór - Odbiorniki przenośne

  •  Opcje Artykułu  
  • Wyślij Znajomemu
  • Wersja Do Wydruku


  • Eltra Lena 3 | 0 komentarzy | Załóż Konto
    Komentarze należą do osób, które je zamieściły. Nie bierzemy odpowiedzialności za ich treść.